Yoga voor senioren

In een van mijn lessen op een sportschool werd ik aangesproken door een hele fijne vrouw, met de vraag of ik misschien 55-plus lessen wilde komen geven in haar buurthuis. Ik was nog jong en ik had geen ervaring met het lesgeven aan ouderen, laat staan dat ik hiervoor een speciale opleiding of cursus had gevolgd. Maar ze was ervan overtuigd dat ik het prima zou doen, dus na een klein beetje aanmoediging ben ik in het diepe gesprongen.

Als ik heel eerlijk ben, was het niet makkelijk om te doen. Deze lessen vroegen echt het uiterste van mijn creativiteit. Er waren vrouwen bij die hun benen nog geen halve meter uit elkaar konden zetten. De combinatie van goedkope matjes op vloerbedekking en ouderen die niet de beste balans hadden, heeft in het begin heel wat paniekgevoelens bij mij veroorzaakt.  

Een van de eerste dingen die ik daarom heb gedaan was het aanschaffen van goede kwaliteit sticky mats, die goed bleven liggen op de vloerbedekking en die absoluut slipvast waren. Dit gaf me een veel zekerder gevoel over het geven van staande houdingen en uiteraard was het voor de vrouwen zelf ook veel fijner. Ik had geen blokken op die locatie, maar een aantal vrouwen namen deze zelf mee. Wel had ik altijd yogariemen bij. 

De stijl van yoga waarin ik lesgaf is intensieve Hatha Yoga, met zo veel mogelijk klassieke yogahoudingen. Het duurde even voordat ik hierin een goede middenweg gevonden had voor de 55-plussers. Ik wilde per se zo veel mogelijk ‘echte’ yogahoudingen geven, deels omdat ik jong en eigenwijs was, maar vooral omdat ik geloof dat iedereen met een beetje oefening de houdingen goed kan. Onderaan deze blog kun je een een aantal yogalessen downloaden, die ik in die tijd gegeven heb. 

Na een aantal maanden wist ik precies wat ze wel en wat ze niet goed konden. Ik gaf veel minder houdingen in een uur dan in mijn reguliere lessen en regelmatig herhaalde ik houdingen zodat ze deze beter onder de knie kregen. Met name staande houdingen paste ik aan en ik brak ze op in fases. Dingen die normaal vanzelfsprekend waren, zoals bijvoorbeeld je arm omhoog uitstrekken in Trikonasana, verving ik door het plaatsen van de arm op de rug. Ook liet ik ze in Trikonasana naar beneden kijken, naar hun onderste hand, zodat ze een gevoel kregen voor de positie van hun schouders ten opzichte van elkaar en de onderste hand. Alleen als ze stabiel op hun benen stonden (dit was ook een heel proces), de schouders open konden draaien boven elkaar én het hoofd konden draaien, dan pas liet ik ze hun arm uitstrekken. 

Op deze manier bouwde ik alle houdingen stapsgewijs voor ze op. Niet alleen de houdingen zelf, maar vooral hoe ze in en uit de houdingen konden komen had veel aandacht nodig. De combinatie van het aanleren van techniek en het gebruik van zoveel mogelijk ‘echte’ yogahoudingen, gaf de vrouwen het gevoel dat ze capabel waren. Hoe meer zelfvertrouwen ze kregen, hoe beter het ging. Het bleven voor mij zware lessen om te geven, maar ik kreeg hier veel enthousiasme en dankbaarheid voor terug.