Waarom stoppen mensen met yoga?

In Nederland oefenen meer dan 1 miljoen mensen de yogahoudingen, in een groepsles, of thuis op de mat. Dit aantal is al jarenlang ongeveer hetzelfde. Elke dag komen hier duizenden mensen bij, maar elke dag stoppen er ook duizenden mensen. 

Redenen waarom mensen afhaken zijn onder andere de hoge kosten van yogalessen, tijdsgebrek of blessures. De yogahoudingen bleken toch niet zo ontspannend als gedacht en het verwachte effect van de yoga bleef uit.  

Wanneer iemand stopt met yogalessen, zodat ze voortaan de woensdagavond vrij heeft voor een cursus Spaans, is het duidelijk dat de yoga voor haar geen echte meerwaarde had. Het was een manier om fit te blijven en een beetje te ontspannen, meer niet. 

De meeste van de 1,6 yogabeoefenaars vallen onder deze categorie (zo’n 45%). Ze oefenen de yogahoudingen puur voor fysieke voordelen, zoals het verminderen van rugklachten of het vergroten van de mobiliteit.

Daarnaast heb je de mensen die het effect van de houdingen op mentaal-emotioneel niveau kunnen ervaren, maar voor wie het vooral een praktische methode blijft om stress te verminderen en te kunnen ontspannen. Ze hebben geen echte interesse in de filosofie of de achtergrond van yoga. 

Dan is er de groep ‘spirituelen’. Er zijn in Nederland 2,5 mensen die zich bezighouden met spiritualiteit, van astrologie en energetisch werk tot mindfulness en meditatie. Een klein deel hiervan oefent ook de yogahoudingen. De overlap tussen deze ‘spirituelen’ en de mensen die de yogahoudingen oefenen is minder groot dan je zou denken. Er wordt veel neergekeken op het fysieke aspect van yoga, ook binnen de yoga gemeenschap zelf. Veel mensen zien het werken aan de (gevorderde) houdingen als een vorm van prestatiedrang of simpelweg als een sport.

Mijn ervaring is dat de mensen die gevoelig genoeg zijn om de diepere effecten van de yogahoudingen (en andere oefeningen, zoals pranayama en meditatie) kunnen ervaren, ruim in de minderheid zijn. Ik schat het in op misschien 2 of 3 van de 100 mensen. Deze personen willen meer weten over de yogafilosofie en gaan vaak zelf een opleiding volgen. Zij willen de diepte in.

De realiteit van yogalessen geven en een studio runnen is helaas ook anders dan de meeste mensen verwachten. Hoeveel mensen willen er niet stoppen met hun baan om met yoga bezig te kunnen zijn, alleen om te realiseren dat yogales geven, ook hard werken is? Veel yogadocenten stoppen dan ook met lesgeven doordat het financieel tegenvalt of omdat ze opgebrand zijn. 

Een andere factor speelt hierin voor veel yogadocenten ook een belangrijke rol. Wanneer yoga voor jou een spirituele beoefening is geworden, maar de meeste mensen in jouw lessen komen voor hun fysieke gezondheid of het verminderen van stress, kan dit soms moeilijk te verkroppen zijn. Het wordt dan een vraag van zingeving, ‘waarom doe ik dit eigenlijk?’

Er zijn verschillende manieren om antwoord te geven op deze vraag. Sommigen kiezen ervoor om te stoppen met geven van fysieke yogalessen en op een andere weg door te gaan, waaronder ikzelf. Anderen zien het als irrelevant wat de mensen die jouw lessen volgen hiermee doen, het enige wat van belang is, is wat je zelf neerzet. En weer anderen gaan hun lesaanbod aanvullen met ademtrainingen, verschillende stijlen van yoga en andere technieken, om het interessant te houden.  

Ieders weg is uniek en dit geldt ook voor het yogapad. De yogahoudingen kunnen een ingang zijn voor een diepere spirituele beoefening, maar dit hoeft niet zo te zijn. De meeste mensen hebben het vermogen (nog) niet om dit te kunnen ervaren. Anderen stoppen voordat ze hier zelfs maar een glimps van hebben opgevangen. Er is hierin geen goed of fout aan te wijzen, iedereen volgt slechts haar eigen weg.